Gelijke erfdelen voor de kinderen? Of toch niet ...

donderdag 28 april 2016

Veelal zie je in testamenten dat ouders hun kinderen tot erfgenaam benoemen waarbij de kinderen een gelijk erfdeel ontvangen. De laatste jaren zie je echter steeds vaker dat ouders in hun testamenten een scheiding aanbrengen, waarbij het ene kind meer krijgt uit de nalatenschap dan het andere kind.

De redenen van het maken van verschillen in erfdelen voor de kinderen kunnen gelegen zijn in een complexe gezinssituatie, waaronder een echtscheiding tussen de ouders.

Ook zie je weleens dat de langstlevende ouder na het overlijden van de eerste ouder toch een andere band met de kinderen heeft gekregen en daardoor het ene kind bij overlijden meer geeft dan het andere kind.

De verschillen in maatschappelijke posities van de kinderen kunnen aanleiding geven om het kind dat het geld het beste kan gebruiken iets meer te geven dan het andere kind. Of het kind dat meer voor de ouder zorgt en de ouder aandacht geeft, krijgt een groter erfdeel.

Een andere situatie kan zijn dat de eigen biologische kinderen tot erfgenaam worden benoemd, maar niet de stiefkinderen. Of dat kinderen uit het eerste huwelijk minder krijgen dan de kinderen uit het huidige huwelijk.
Zo zijn er meerdere redenen om het ene kind meer te geven dan het andere kind.

Maar kan een kind ook onterfd worden?
Ja, zeker!

Ouders kunnen besluiten om een of meerdere kinderen te onterven. Toch kunnen ouders niet regelen dat onterfde kinderen helemaal niets van de nalatenschap ontvangen.

Kinderen (en kleinkinderen) hebben namelijk recht op een zogenaamde legitieme portie. Deze legitieme portie is altijd de helft van het gewone erfdeel. Bovendien geeft de legitieme portie alleen recht op een geldvordering. Een onterfd kind kan dus geen goederen (de antieke klok) opeisen.

Let wel; de langstlevende echtgenoot, de ouders en de stief- of pleegkinderen van de overledene hebben geen recht op een legitieme portie.

Terug naar overzicht