Ga direct naar de inhoud.

Gerechtelijke vaststelling vaderschap

Gerechtelijke vaststelling vaderschap

 

Als een kind niet in een huwelijk of een geregistreerd partnerschap geboren wordt, dan wordt u wettelijk vader door het kind te erkennen. Hiermee verplicht u zichzelf als ouder om uw kind te onderhouden en bovendien heeft uw kind recht op een wettelijk erfdeel.

 

Wat gebeurt er nu als de vader het kind niet wil erkennen, bijvoorbeeld omdat hij ontkent dat er een relatie is geweest?

 

In dat geval is het mogelijk voor de moeder om een DNA-onderzoek aan te vragen en een gerechtelijke vaststelling vaderschap te verzoeken. Als de man weigert om mee te werken aan DNA-onderzoek dan moet hij met andere bewijzen aan kunnen tonen dat hij niet de vader is van het kind. In de volgende uitspraak van het Hof Den Bosch komt de man niet met echte andere bewijzen.

 

De man stelt alleen dat meerdere mannen de biologische vader van de zoon kunnen zijn en dat hij, wat de uitslag van het DNA-onderzoek ook zou zijn, niet de rol van vader jegens de zoon zal vervullen. Volgens het Hof is dit geen rechtvaardiging om medewerking te weigeren aan een DNA-onderzoek, mede gezien het zwaarwegende recht dat ieder kind heeft om te weten van wie het afstamt.

 

Omdat de man niet meewerkt aan een DNA-onderzoek, leidt de rechter daar een feitelijk vermoeden van het vaderschap van af. Daarbij komt dat de moeder uitvoerig heeft verklaard over haar relatie met de man, gedetailleerde beschrijvingen heeft gegeven van de woonsituatie van de man en gebeurtenissen in de periode omstreeks de verwekking en de geboorte van de zoon, alsmede foto’s heeft overgelegd.

 

De rechter acht het dan ook voldoende aannemelijk dat de man de vader van de zoon kan zijn en gaat er, bij gebreke van bewijs van het tegendeel, dan ook van uit dat de man de verwekker is van de zoon.

 

Hof Den Bosch 30 oktober 2014,  ECLI:NL:GHSHE:2014:4508

 

TIP: De gerechtelijke vaststelling van het vaderschap heeft tot gevolg dat het kind erfgenaam wordt en dat er een alimentatieverplichting ten opzichte van het kind kan ontstaan. Het is dus belangrijk voor alle partijen dat de procedure zorgvuldig wordt gevoerd. Het meest onomstotelijke bewijs blijft het DNA-onderzoek (dit kan overigens ook na overlijden van de mogelijke vader plaatsvinden). Wanneer dit DNA-onderzoek wordt geweigerd kan dit voor een rechter toch reden zijn om tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap over te gaan.

 

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met mr. Marjolijn van Diepen of mr. Laura Leunissen, familierecht advocaten verbonden aan Westland Partners Notarissen en Advocaten.

 

 

 

 

« terug